Przeskocz do treści

IV Niedziela Wielkiego Postu jest zwana niedzielą radości - Laetare - od pierwszych słów antyfony na wejście - introitu:

ornat

Lætáre, Ierúsalem, et convéntum fácite omnes qui dilígitis eam: gaudéte cum lætítia, qui in tristítia fuístis: ut exsultétis et satiémini ab ubéribus consolatiónis vestræ.
Lætátus sum in his quæ dicta sunt mihi: in domum Dómini íbimus.

Wesel się, Jeruzalem! A wszyscy, którzy ją miłujecie, śpieszcie tu gromadnie. Cieszcie się i weselcie, którzyście się smucili, radujcie się i nasyćcie się z piersi pociechy waszej.
Uradowałem się, gdy mi powiedziano : Pójdziemy do domu Pańskiego.

Kościół, Nowe Jeruzalem, cieszy się z obfitości dóbr nadprzyrodzonych, łask płynących z Chrztu i Eucharystii, którymi obdarza swe dzieci.

W tradycji rzymskiej jest to "niedziela róż", ponieważ w tym dniu obdarowywano się pierwszymi kwiatami zakwitających róż, a Ojciec św. poświęcał złotą różę, którą ofiarowywał osobie zasłużonej dla Kościoła. Stąd w liturgii różowy kolor szat.

Źródło: sanctus.pl

”Pewien człowiek miał drzewo figowe zasadzone w swojej winnicy; przyszedł i szukał na nim owoców, ale nie znalazł. Rzekł więc do ogrodnika:
»Oto już trzy lata, odkąd przychodzę i szukam owocu na tym drzewie figowym, a nie znajduję. Wytnij je: po co jeszcze ziemię wyjaławia?«. Lecz on mu odpowiedział: »Panie, jeszcze na ten rok je pozostaw; ja okopię je i obłożę nawozem; może wyda owoc. A jeśli nie, w przyszłości możesz je wyciąć«”.

drzewo figowe

My też, jesteśmy jak częściowo nieurodzajne drzewo. Owszem wydajemy owoce na niektórych gałęziach, ale inne są już uschłe. Wybiórczo czerpiemy pożywienie duchowe. Idąc za tym co się nam podoba, co pobudza nas do słodkich wzruszeń. Zamykamy zaś oczy i uszy na to co trudne, co mogłoby zburzyć nasz wizerunek porządnego katolika. Unikamy konfrontacji z Prawdą. Obawiamy się, że trzeba by wtedy dokonać radykalnych wyborów, na które zostawiamy sobie wciąż czas na przyszłość.

Wielki Post to Boży czas wzruszania ziemi naszych serc, okopywania, intensywnego nawożenia Słowem Bożym, naświetlania słońcem sakramentów i Miłości, nawadniania Duchem Świętym. Czas dany i zadany. Ma doprowadzić nas do rzeczywiście głębokiego nawrócenia ku Bogu, do głębokiej modlitwy.

Jezus wziął z sobą Piotra, Jana i Jakuba i wyszedł na górę, aby się modlić. Gdy się modlił, wygląd Jego twarzy się odmienił, a Jego odzienie stało się lśniąco białe. A oto dwóch mężów rozmawiało z Nim. Byli to Mojżesz i Eliasz. Ukazali się oni w chwale i mówili o Jego odejściu, którego miał dokonać w Jerozolimie. Tymczasem Piotr i towarzysze snem byli zmorzeni. Gdy się ocknęli, ujrzeli Jego chwałę i obydwóch mężów, stojących przy Nim.

wielki-post2 Gdy oni odchodzili od Niego, Piotr rzekł do Jezusa: «Mistrzu, dobrze, że tu jesteśmy. Postawimy trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza.» Nie wiedział bowiem, co mówi. Gdy jeszcze to mówił, zjawił się obłok i osłonił ich; zlękli się, gdy weszli w obłok.


A z obłoku odezwał się głos: «To jest Syn mój wybrany, Jego słuchajcie.» W chwili, gdy odezwał się ten głos, Jezus znalazł się sam.
A oni zachowali milczenie i w owym czasie nikomu nic nie oznajmili o tym, co widzieli.

W środę, 10 lutego, rozpoczniemy okres przygotowania do świąt Wielkanocnych, czyli Wielki Post.

Msze Święte z obrzędem posypania głów popiołem tego dnia w naszym kościele o godzinie: 8.30 z nowenną i o 18.00.

środa popielcowa

Środa Popielcowa to dzień postu ścisłego obowiązującego wiernych między 18. a rozpoczęciem 60. roku życia (post polega na wstrzemięźliwości od pokarmów mięsnych oraz na spożyciu jednego posiłku do syta oraz dwóch skromnych posiłków w ciągu dnia). Osoby starsze i nieco młodsze (które ukończyły 14 lat) są zobowiązane tego dnia do wstrzemięźliwości od pokarmów mięsnych.

Ponadto do postu ścisłego jesteśmy zobowiązani również w Wielki Piątek. Przypominam także, że we wszystkie piątki roku obowiązuje nas wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych.

W pierwszy piątek miesiąca spowiedź od godziny 16.00. O godzinie 16.50 Koronka do Miłosierdzia Bożego. O 17.00 Msza św. i nabożeństwo do Serca Pana Jezusa.

konfesjonał

Pan Jezus w objawieniach udzielonych św. Małgorzacie Marii Alacoque wypowiedział słowa: „W nadmiarze Mojego miłosierdzia wszystkim, którzy będą przystępować do Komunii św. przez dziewięć pierwszych piątków miesiąca, udzielę łaski ostatecznej skruchy, tak że nie umrą w Mojej niełasce i bez sakramentów św. i Moje serce w tej ostatniej godzinie będzie dla nich najpewniejszą ucieczką”. 
malgorzatamaria
Wiemy przecież, że Komunia św. zdolna jest wynagrodzić Bogu za grzechy – więcej niż inne dobre uczynki. Dlatego Zbawiciel tak gorąco nas do niej zachęca. Jak grzech najbardziej oddala człowieka od Boga, tak Komunia św. najściślej nas z Nim łączy. Szczególnie ma być przyjęta w piątek, aby nasze wynagrodzenie łączyło się z najwyższym wynagrodzeniem, jakie złożył Chrystus swemu Ojcu w Wielki Piątek. Musi to być jednak godnie(!), w stanie łaski uświęcającej, przyjęte Ciało Pana.

Pan Jezus obiecał, że tym wszystkim, którzy będą przyjmować Komunię św. przez dziewięć pierwszych piątków, da w chwili śmierci łaski szczególne, by mogli się z nim pojednać.

Ofiarowanie Pańskie (Matki Bożej Gromnicznej) jest obchodzone 40 dni po Bożym Narodzeniu. Upamiętnia ofiarowanie Jezusa Chrystusa w Świątyni Jerozolimskiej. Jak podaje Ewangelia św. Łukasza, każdy chłopiec miał być poddany symbolicznemu ofiarowaniu Bogu w świątyni.

W przypadku Jezusa obrzęd ten miał jednak wyjątkowy charakter, ponieważ ofiarowywał się on swojemu Ojcu. Będąc zarazem człowiekiem, reprezentował również całą ludzkość, która oddaje się woli Bożej, będąc jednocześnie „światłem” woli Pańskiej.

gromnica

Tradycyjnie od IX wieku tego dnia w kościołach święci się gromnice – które miały chronić domostwa przed piorunami. Odbywa się również procesja z płonącymi świecami, symbolizująca życie w jedności z Chrystusem. Dawniej po uroczystościach przynoszono płonące świece do domów i wypalano znak krzyża w belce na suficie – miał on chronić przed nieszczęściem i żywiołami. Co więcej, wierni przynosili zwykle świece, przy których byli chrzczeni, i które „towarzyszyły” im przez całe życie (wręczano je również konającym).

Święto Ofiarowania Pańskiego wyznacza również zakończenie okresu bożonarodzeniowego, kończy się śpiewanie kolęd, a choinki powinny zostać rozebrane.

Tradycje pracy charytatywnej w Archidiecezji Krakowskiej sięgają początków jej istnienia. Wystarczy wspomnieć św. Jadwigę królową, św. Jana Kantego, założone przez ks. Piotra Skargę w 1584r. Arcybractwo Miłosierdzia, działalność św. Brata Alberta, bł. Anieli Salawy czy służebnicy Bożej Hanny Chrzanowskiej.

Caritas

Warto odwiedzić stronę Caritasu Archidiecezji Krakowskiej na której istnieje możliwość zarówno wsparcia potrzebujących jak i skorzystania z różnorakiej pomocy poprzez formularz kontaktowy.

W naszej parafii w niedzielę 17 stycznia po Mszy św. o godzinie 10.30 dzieci z Przedszkola Samorządowego nr 1 przedstawiły jasełka.

20160117_112309

Szczególnymi adresatami jasełek były babcie i dziadkowie jako najdrożsi solenizanci. Jasełka opowiadały o problemach ze znalezieniem noclegu dla Świętej Rodziny w Betlejem. Wszystkie trudności zostały jednak ostatecznie pokonane i pomimo ciężkich warunków na świat przyszedł malutki Jezusek.

20160117_112235

Słowa podziękowania należą się w pierwszej kolejności aktorom za wspaniałą grę, Paniom opiekunkom z Przedszkola za trud przygotowania inscenizacji, jak i Księdzu Proboszczowi za zaproszenie do naszej świątyni. Bóg zapłać wszystkim.

Zdjęcia z Uroczystości foto: M. Starzycki

wizytaZakończyła się tegoroczna wizyta duszpasterska w naszej parafii.

Składam serdeczne podziękowanie wszystkim parafianom za gościnność i życzliwość oraz wszelkie uwagi dotyczące spraw parafialnych.

Dziękuję za ofiary składane przy okazji kolędy, które przeznaczone są m. in. na cele diecezjalne tj. seminarium duchowne, dom księży emerytów, misje oraz potrzeby naszej parafii i potrzeby osobiste.

Ks. Paweł Zięba - proboszcz