Przeskocz do treści

Gdy tłum został nasycony, zaraz Jezus przynaglił uczniów, żeby wsiedli do łodzi i wyprzedzili Go na drugi brzeg, zanim odprawi tłumy. Gdy to uczynił, wyszedł sam jeden na górę, aby się modlić. Wieczór zapadł, a On sam tam przebywał.
Łódź zaś była już o wiele stadiów oddalona od brzegu, miotana falami, bo wiatr był przeciwny. Lecz o czwartej straży nocnej przyszedł do nich, krocząc po jeziorze. Uczniowie, zobaczywszy Go kroczącego po jeziorze, zlękli się, myśląc, że to zjawa, i ze strachu krzyknęli.
Jezus zaraz przemówił do nich: «Odwagi! To Ja jestem, nie bójcie się!»
Na to odezwał się Piotr: «Panie, jeśli to Ty jesteś, każ mi przyjść do siebie po wodzie!»
A On rzekł: «Przyjdź!» Piotr wyszedł z łodzi i krocząc po wodzie, podszedł do Jezusa. Lecz na widok silnego wiatru uląkł się i gdy zaczął tonąć, krzyknął: «Panie, ratuj mnie!»
Jezus natychmiast wyciągnął rękę i chwycił go, mówiąc: «Czemu zwątpiłeś, człowiecze małej wiary?»
Gdy wsiedli do łodzi, wiatr się uciszył. Ci zaś, którzy byli w łodzi, upadli przed Nim, mówiąc: «Prawdziwie jesteś Synem Bożym».
Ewangelia (Mt 14, 22-33)

Kończy się czerwiec – miesiąc naszej szczególnej modlitwy do Najświętszego Serca Pana Jezusa. Przez udział w nabożeństwach czerwcowych wynagradzamy Bożemu Sercu za grzechy nasze i bliźnich, wszelkie zniewagi i braki w wierze, dziękujemy za Boże miłosierdzie i prosimy o wytchnienie oraz pociechę w codziennych troskach. Dziś wielu ludzi próbuje urządzać świat i swoje życie bez Pana Boga albo wbrew Bogu. Pamiętajmy, że Serce Jezusowe jest jedynym źródłem zdolnym rozgrzać serca ludzi do miłość Pana Boga i bliźniego.

Zakończył się rok szkolny!                                                                  Niech trwające wakacje, zwłaszcza naszych dzieci i młodzieży, staną się okazją do pogłębienia wiary przeżywanej w bezpośrednim kontakcie z przyrodą. Przez piękno ziemi przemawia do nas sam Stwórca. Zechciejmy dla Niego otworzyć nasze serca i umysły. Jednocześnie nie zapominajmy, że każdy z nas, jako katolik, ma obowiązek uczestniczenia w niedzielnej Mszy Świętej, która jest źródłem ożywczej łaski, przynosi pokój i zbawienie. Zaproszeni są wszyscy, a najbardziej ci, którym wydaje się, że są niegodni. Pan Bóg w każdym człowieku może dokonać nowego stworzenia. Dbając o ciało, zadbajmy także o naszego ducha. Zadbajmy, aby nasza wspólnota z Panem Bogiem i bliźnimi ciągle się pogłębiała.

Dzisiejsza uroczystość jest ściśle związana z tym, co działo się w Wieczerniku w Wielki Czwartek. Pan Jezus ustanowił wówczas sakrament Eucharystii, dając Apostołom do spożywania swoje Ciało i Krew pod postaciami chleba i wina. Ponieważ podczas Triduum Paschalnego skupiamy się na celebracji męki, śmierci i zmartwychwstania Pana Jezusa, dlatego też celebrowanie wszelkich innych tajemnic i wydarzeń jest przeniesione na późniejszy czas w ciągu roku. Inicjatorką ustanowienia tego święta była św. Julianna z Cornillon, żyjąca w XIII wieku we Francji. Tamtejszy biskup po wyborze na papieża już jako Urban IV wprowadził obchody święta Bożego Ciała w Rzymie w 1264 roku, natomiast papież Jan XXII na początku XIV wieku zatwierdził je dla całego Kościoła.

Przeżyjmy ten dzień w atmosferze dziękczynienia przede wszystkim za ów wielki dar, jakim jest realna obecność naszego Mistrza i Pana pośród nas pod postacią chleba. Dziękujmy za to, że możemy codziennie przyjmować ten pokarm i starajmy się z tego jak najczęściej korzystać, by jednoczyć się z Chrystusem w drodze do Ojca. Pamiętajmy jednak, aby do stołu Pańskiego nie przystępować niegodnie, w stanie grzechu ciężkiego, gdyż w ten sposób oddalamy się jeszcze bardziej od naszego Boga. I to, co miało nas prowadzić do życia, może stać się przyczyną potępienia. Dlatego został nam dany również sakrament pojednania, który ma przywracać naszą jedność z miłującym i miłosiernym Bogiem. Nie zapomnijmy zatem o tych sakramentach i ich szafarzach, czyli kapłanach. Nie byłoby Eucharystii, gdyby nie było komu jej sprawować. Dzisiaj dziękujmy Panu Bogu także za nich, prosząc o łaski potrzebne do godnego sprawowania posługi, do której zostali wezwani.

Zróbmy w tym czasie postanowienie, że jeszcze częściej będziemy odwiedzać Jezusa Eucharystycznego. Zdarza się, że w codziennym pośpiechu i starsi, i dzieci przechodzą obok kościoła, a może warto zatrzymać się, wstąpić na kilka minut osobistej adoracji Pana Jezusa pod postacią chleba. Chrystus czeka na uwielbienie, na przeproszenie, na spotkanie, na rozmowę – czeka na każdego z nas

Przez ostatnie dni maja kroczymy z Maryją, opromienieni i radośni Paschą Jej Syna. Dziś, w szóstą niedzielę Wielkanocy, gromadzimy się wokół ołtarza, żeby to misterium paschalne mogło przemienić całe nasze życie. Przyjmowanie sakramentów św., zwłaszcza pełny udział w Eucharystii, wsłuchiwanie się w słowo Boże – to wszystko otwiera nas na Najwyższego, który zadziwia swoją mocą, dobrocią i bezinteresownością – miłosierdziem. Tak rodzi się nasza wiara, nadzieja i miłość – dobro, którym można i trzeba dzielić się z innymi. Tak rodzi się prawdziwa komunia z Panem Bogiem i z naszymi braćmi.

Od poniedziałku, 22 maja, przez trzy kolejne dni będziemy modlić się o dobre urodzaje i za kraje głodujące. Będziemy prosić Pana Boga o obfite plony i błogosławieństwo dla ciężkiej pracy na roli, o sprawiedliwy podział dóbr i chleb dla głodujących w naszym kraju i na całym świecie.

W piątek, 26 maja, obchodzimy Dzień Matki. Niech nie zabraknie wdzięcznej pamięci o naszych mamach, tych żyjących i tych, które Pan Bóg powołał już do siebie. Wszystkich zapraszam na wspólną Eucharystię i modlitwę o godz. 18.00, podczas której przez wstawiennictwo najświętszej z wszystkich matek, Maryi, będziemy dziękować Panu Bogu za nasze mamy, za ich dobre serca i ręce, będziemy prosić o potrzebne łaski w ich codziennym utrudzeniu.

Dziś kolejna, piąta niedziela Wielkanocy. Gromadzimy się na Eucharystii, która jest darem nieskończonej miłości Pana Boga. Możemy ten wielkanocny sakrament przyjąć i pozwolić, aby przemieniał nas wewnętrznie, czynił coraz bardziej podobnymi do Chrystusa. Wszyscy jesteśmy zaproszeni, aby już tu, na ziemi, zacząć wchodzić w świętą rzeczywistość nieba. Najdoskonalszą nauczycielką na tej drodze jest dla nas Maryja – Ta, która wypowiedziawszy przy zwiastowaniu fiat, nigdy go nie cofnęła, nigdy nie odstąpiła od Bożego Syna, szła z Nim aż na Kalwarię, trwała w komunii założonej przez Niego wspólnoty – Kościoła.

Przez te kolejne majowe dni razem z Maryją trwamy na modlitwie podczas nabożeństwa majowego, które celebrujemy w naszym kościele codziennie po Mszy św. Jeśli jest ktoś w naszej wspólnocie parafialnej, kto jeszcze ani razu w tym nabożeństwie nie uczestniczył, gorąco zachęcam, bo któż lepiej zaradzi naszym duchowym i życiowym potrzebom, jak nie Wspomożycielka wiernych.

Dzisiejsza niedziela przykrywa święto św. Macieja Apostoła (obchodzone 14 maja), wybranego do grona Dwunastu w miejsce Judasza. Hebrajskie imię „Maciej” oznacza „dar Boga”. Zwróćmy się do tego świętego, aby wspomagał nasze wysiłki codziennego stawania się darem Pana Boga dla braci.

We wtorek, 16 maja, przypada święto kolejnego patrona Polski, św. Andrzeja Boboli, kapłana i męczennika. Żył na przełomie XVI i XVII wieku i zasłynął jako gorliwy kaznodzieja i duszpasterz jezuicki, stąd zyskał miano „łowcy dusz”. Dnia 16 maja 1657 roku został schwytany przez Kozaków. Mimo okrutnych tortur, nie wyrzekł się wiary w Jezusa Chrystusa. Jego relikwie znajdują się w kościele ojców jezuitów przy ul. Rakowieckiej w Warszawie. Niech ten święty patron będzie dla nas wzorem bezkompromisowości wiary i przywiązania do Zbawiciela, a zarazem orędownikiem w trudnym budowaniu ładu i jedności w naszej Ojczyźnie i we wspólnocie narodów.

CZYTANIA:
Pierwsze czytanie: Dz 6,1-7
Psalm: Ps 33
Drugie czytanie: 1 P 2,4-9
Ewangelia: J 14,1-12

Dziś jest trzecia niedziela Wielkanocy. Nadal przeżywamy okres radości płynącej z doświadczenia mocy Chrystusa zmartwychwstałego. Dzięki tej mocy stajemy się wolni od samych siebie, od krępujących schematów i przyzwyczajeń. Ta moc uzdalnia nas do kochania innych i tworzenia z nimi autentycznej wspólnoty – komunii. Okres od zmartwychwstania do wniebowstąpienia Pan Jezus poświęcił tym, których najbardziej umiłował. Spróbujmy wejść do tego grona, poczujmy się zaproszeni do bliskiego przebywania ze Zmartwychwstałym, które najlepiej realizuje się przez nasz pełny udział w Eucharystii.

Nie zapominajmy, że źródłem naszej radości i mocy do ciągłego trwania przy Chrystusie, a jeśli odeszliśmy z powodu naszych słabości, do ciągłego powracania, jest Boże miłosierdzie. Zmartwychwstały Pan Jezus nie rozlicza Piotra z trzykrotnego zaparcia się Go, ale trzykrotnie pyta o miłość. I nasze grzechy, raz powierzone Bożemu miłosierdziu, stają się „błogosławioną winą”. Dlatego Kościół przypomina, że jeszcze jest stosowny czas na spowiedź św. i Komunię św. wielkanocną.

Na mocy decyzji Konferencji Episkopatu Polski w trzecią niedzielę Wielkanocy we wszystkich diecezjach w Polsce obchodzona jest Niedziela Biblijna, która rozpoczyna następujący po niej Tydzień Biblijny. Niedziela i Tydzień Biblijny to inicjatywy kierowane szczególnie do tych wiernych, którzy w sposób szczególny interesują się Pismem Świętym. Ale nie tylko do nich. Ponieważ w obecnym roku duszpasterskim skupiamy uwagę na naszym osobistym powołaniu do głoszenia Dobrej Nowiny w świecie, gdzie znajdziemy lepsze źródło poznania Bożej ekonomii zbawienia, jeśli nie w Biblii. Zatem nie tylko dzisiaj, w Niedzielę Biblijną oraz w ciągu tego rozpoczynającego się Tygodnia Biblijnego wczytujmy się z ochotą i rozważajmy słowo Boże, zwłaszcza zawarte na kartach Ewangelii.

Czytania mszalne:                                                                                                           PIERWSZE CZYTANIE Dz 2,14.22–28
Bóg wskrzesił Jezusa, zerwawszy więzy śmierci.                                                               DRUGIE CZYTANIE 1 P 1,17–21
Zostaliście wykupieni drogocenną krwią Chrystusa                                                               EWANGELIA Łk 24,13–35
Poznali Chrystusa przy łamaniu chleba

Pierwsza niedziela po Wielkanocy to Uroczystość Miłosierdzia Bożego. Jest to dzień naszego Odpustu Parafialnego. Msze św. w tym dniu zostaną odprawione o godz.: 8.30, Suma odpustowa o 11.00 z procesją i o 15.00. 

Ksiądz Proboszcz serdecznie zaprasza wszystkich Parafian i Gości na Sumę odpustową o godz. 11.00 którą odprawi o. Stefan Skórnóg, karmelita z Przemyśla. Przed Sumą odmówimy koronkę do Miłosierdzia Bożego.

Wypraszajmy u Jezusa Miłosiernego w tym dniu łaskę odpustu zupełnego.