Przeskocz do treści

Dziś Święto Chrztu Pańskiego. To także dobra okazja, by dziękować za nasz chrzest, przez który zostaliśmy włączeni do wspólnoty Kościoła.

Chrzest jest sakramentem, na którym opiera się nasza wiara i który wszczepia nas jako żywe członki w Chrystusa i w Jego Kościół. Wraz z Eucharystią i bierzmowaniem stanowi tzw. «inicjację chrześcijańską», która jest niejako jednym wielkim wydarzeniem sakramentalnym, upodabniającym nas do Pana i czyniącym nas żywym znakiem Jego obecności i Jego miłości.

6 stycznia Kościół katolicki obchodzi uroczystość Objawienia Pańskiego, w tradycji znaną jako Trzech Króli.

Na Wschodzie Uroczystość Objawienia Pańskiego była znana już w III w. Sto lat później pojawiła się także na Zachodzie, gdzie przeobraziła się w święto Trzech Króli. W liturgii uroczystość ta wiąże się nierozerwalnie z Bożym Narodzeniem.

W Chrzanowie od kilku lat tworzy się tradycja wyruszania trzech różnych orszaków do centrum miasta. Z naszego osiedla wyrusza król niebieski - co symbolizuje kontynent afrykański.

Nasza parafia liczy ok.  1400 mieszkańców. Na niedzielną Eucharystie uczęszcza średnio ok. 350-400  osób. W tym roku do wspólnoty Kościoła przez sakrament chrztu św. zostało włączonych 13 nowych najmłodszych członków . Równocześnie do wieczności odeszło 16 parafian.  Sakrament małżeństwa przyjęło 6 par.

Ze spraw gospodarczych:

W mijającym roku największą i najważniejszą inwestycja było malowanie wnętrza kościoła. Przed nami jeszcze ambitne plany. M. in. Ocieplenie kościoła i wybudowanie podjazdu na wózki. Trzeba też pomyśleć w niedalekiej przyszłości o wymianie pieca CO.                                                                                                        Korzystając z okazji, w tym ostatnim dniu roku, jak zawsze, pragnę gorąco podziękować wszystkim parafianom za troskę o naszą parafię i kościół. Szczególnie tym, którzy nawet każdego dnia trwają na modlitwie. Za to, że dzięki waszej obecności i modlitwie Pan Jezus nie jest sam w murach naszej świątyni.

Za troskę od strony materialnej. Bo przecież o to też musimy dbać. Wszystkim, którzy pracą własnych rąk, dbają o czystość naszego kościoła i jego otoczenia o coraz piękniejszy wygląd i coraz bogatszy wystrój. Za wszystkie ofiary materialne składane na utrzymanie kościoła składam serdeczne Bóg zapłać.

Szczególnie pragnę podziękować wszystkim wspólnotom  w naszej parafii, i tak: Radzie parafialnej, Straży Honorowej NSPJ, różom różańcowym, , chórowi „Vox Animae”, dzieciom z grupy Lolka i ich opiekunom, panu kościelnemu i panu organiście, p. Dariuszowi Baranowi za dekoracje w kościele, ministrantom i lektorom, ( zachęcam aby chłopcy  ze szkoły podstawowej zgłaszali się do posługi ministranta), chorym i samotnym oraz  wszystkim, którzy modlitwą i bezinteresowną pracą troszczą się o naszą świątynię,

Niech dobry i miłosierny Jezus nieustannie wam wszystkim wynagradza swoimi łaskami i opieką. Ja ze swojej strony dziękuje za życzliwość i wszelką pomoc jaka doznaje z waszej strony, i tę duchową i materialną. Bóg zapłać.

ks. Proboszcz

Uroczystość Narodzenia Pańskiego ma oktawę (ten dzień + siedem kolejnych dni) ułożoną w następujący sposób:
- w niedzielę w czasie oktawy obchodzi się święto Świętej Rodziny (w tym roku sylwester),
- 26 grudnia obchodzone jest święto św. Szczepana, pierwszego męczennika.
- 27 grudnia przypada święto św. Jana, apostoła i ewangelisty.
- 28 grudnia obchodzi się święto świętych Młodzianków.
- dni 29, 30 i 31 grudnia oraz 1 stycznia są dniami w czasie oktawy.

1 stycznia, w oktawie Narodzenia Pańskiego obchodzi się uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki Maryi.

Świętując oktawę uroczystości Bożego Narodzenia należy pamiętać, że jest ona obchodzona jako jeden świąteczny dzień, uobecniający tajemnicę Wcielenia.

W liturgii Kościoła pojęcie oktawa oznacza trwające przez osiem dni obchody jakiegoś święta. Liczba osiem wyraża pełnię i wejście w nowy wymiar czasu, którym jest wieczność.

Trzecia niedziela Adwentu jest tradycyjnie nazywana niedzielą “Gaudete”. Nazwa pochodzi od pierwszego słowa antyfony na wejście “Gaudete in Domino” (czyli “radujcie się w Panu”). Antyfona ta jest poświadczona już w najstarszych zachowanych antyfonarzach liturgii rzymskiej z VIII i IX w. (wówczas antyfona na wejście była refrenem Psalmu śpiewanego na rozpoczęcie Mszy św.) i została także zachowana w obecnym Mszale.

Niedziela “Gaudete” to swego rodzaju obwieszczenie bliskości Zbawiciela, co stanowi jednocześnie zaproszenie do radości.

Dzisiaj celebrans przywdziewa ornat koloru różanego (różowego).

W dzisiejszą niedzielę rozpoczynamy w Kościele Adwent - czyli radosne oczekiwanie na przyjście Pana.

W adwencie zmienia się kolor szat liturgicznych na fioletowy oraz są odprawiane specjalne Msze Święte ku czci Maryi tzw. Roraty.

W naszej parafii Roraty będą odprawiane w tygodniu o godzinie 18:00, a w soboty o godzinie 8:00. Dzieci zapraszamy do udziału w Roratach z lampionami. Dzieci, które będą uczestniczyły w Roratach otrzymają specjalną planszę, na którą codziennie będą przyklejać mniejsze obrazki. Będą również konkursy z nagrodami.

Dzisiejsza uroczystość Jezusa Chrystusa, Króla Wszechświata to ostatni mocny akord roku liturgicznego przed adwentowym wyciszeniem. Do kalendarza liturgicznego została wprowadzona przez papieża Piusa XI w 1925 roku, na zakończenie przypadającego wówczas Roku Jubileuszowego. W odnowionej liturgii Kościół obchodzi tę uroczystość w ostatnią niedzielę roku kościelnego dla podkreślenia, że wszystko ma swój początek i będzie miało swoje ukoronowanie w Chrystusie. W dzisiejszą niedzielę warto zapytać się siebie: na ile świadomie przeżywam rok liturgiczny i czynnie włączam się w jego celebracje? Warto też spojrzeć wstecz i zrobić osobisty rachunek sumienia z budowania, pogłębiania mojej przyjaźni z Panem Bogiem i bliźnimi. Pamiętajmy, że zawsze jest czas i miejsce, aby to jeszcze naprawić. Tylko zjednoczeni z Chrystusem możemy zdążać do jedności królestwa,
w którym Pan Bóg „otrze wszelką łzę” i będzie wszystkim we wszystkich.

Dziś przeżywamy 33 niedzielę w ciągu roku, a to oznacza, że rok liturgiczny zbliża się do końca. Czytania mszalne przygotowują nas na powtórne przyjście Chrystusa, zwane Paruzją, która zamknie dzieje świata.                                                          Chrystus Pan przybędzie jako Sędzia – Król, by raz na zawsze oddzielić dobro od zła i – jak to mówimy w każdym Credo mszalnym – Jego panowaniu nie będzie końca. Jest to prawda wiary znana już pierwszym chrześcijanom, a którzy bardzo się nią przejmując, kończyli swe modlitwy zawołaniem: Marana tha – Przyjdź, Panie Jezu! Idąc tym tropem, pamiętajmy, że zawsze musimy być przygotowani na spotkanie z Panem. Pamiętajmy jednak, że Pismo Święte jednoznacznie stwierdza, iż data Pańskiego przyjścia jest nieznana i tak musi pozostać.