Przeskocz do treści

Ofiarowanie Pańskie (Matki Bożej Gromnicznej) jest obchodzone 40 dni po Bożym Narodzeniu. Upamiętnia ofiarowanie Jezusa Chrystusa w Świątyni Jerozolimskiej. Jak podaje Ewangelia św. Łukasza, każdy chłopiec miał być poddany symbolicznemu ofiarowaniu Bogu w świątyni.

W przypadku Jezusa obrzęd ten miał jednak wyjątkowy charakter, ponieważ ofiarowywał się On swojemu Ojcu. Będąc zarazem człowiekiem, reprezentował również całą ludzkość, która oddaje się woli Bożej, będąc jednocześnie „światłem” woli Pańskiej.

Tradycyjnie od IX wieku tego dnia w kościołach święci się gromnice – które miały chronić domostwa przed piorunami. Odbywa się również procesja z płonącymi świecami, symbolizująca życie w jedności z Chrystusem. Dawniej po uroczystościach przynoszono płonące świece do domów i wypalano znak krzyża w belce na suficie – miał on chronić przed nieszczęściem i żywiołami. Co więcej, wierni przynosili zwykle świece, przy których byli chrzczeni, i które „towarzyszyły” im przez całe życie (wręczano je również konającym).

Święto Ofiarowania Pańskiego wyznacza również zakończenie okresu bożonarodzeniowego, kończy się śpiewanie kolęd, a choinki powinny zostać rozebrane.

Dzień Ofiarowania Pańskiego to także Dzień Życia Konsekrowanego - z ustanowienia św. Jana Pawła II, obchodzony już po raz XXX. Życie konsekrowane jest wielkim darem dla Kościoła, który wciąż zbyt mało doceniamy. Otoczmy więc żarliwą modlitwą nasze siostry zakonne - Służebniczki Starowiejskie - posługujące w ZOL.

Niedziela Słowa Bożego została wyznaczona na III. niedzielę okresu zwykłego przez papieża Franciszka. Jest dla nas szansą na powtórne odkrycie siły i mocy Słowa Bożego w naszej drodze do zbawienia.

W niedzielę Słowa Bożego obchodzonej pod hasłem: „Słowo Chrystusa niech mieszka w was” (Kol 3,16) szczególną czcią otaczamy Ewangeliarz. Jeżeli to możliwe jest on wnoszony w uroczysty sposób i umieszczany w centralnym miejscu celebracji eucharystycznej.

Nawet - mogłoby się wydawać - to samo Słowo Boże czytane w różnych okolicznościach naszego życia ma zawsze nieco inne znaczenie i sens w drodze do zjednoczenia się z Ojcem, który jest w niebie.

Zawsze Słowo Boże dodaje nam sił do pokonywania przeciwności losu.

W niedzielę 23 listopada Kościół obchodzi uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata. Tradycyjnie jest to zawsze ostatnia niedziela roku liturgicznego.

Uroczystość tę wprowadził do liturgii papież Pius XI encykliką Quas Primas z 11 grudnia 1925 r. na zakończenie roku jubileuszowego. Uroczystość ta ma nam uświadomić, że Chrystus jest Królem całego stworzenia – Wszechświata.

Papież nakazał wtedy, aby we wszystkich kościołach tego dnia po głównym nabożeństwie przed wystawionym Najświętszym Sakramentem odmówić litanię do Najświętszego Serca Pana Jezusa oraz akt poświęcenia rodzaju ludzkiego Najświętszemu Sercu.

Za publiczne odmówienie Aktu poświęcenia rodzaju ludzkiego Chrystusowi Królowi w uroczystość Chrystusa Króla można uzyskać odpust zupełny pod zwykłymi warunkami.

Niedziela Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata to także patronalne święto Liturgicznej Służby Ołtarza. Wszystkim posługującym w naszej parafii życzymy wielu łask Bożych.

W tym dniu pragniemy oddać cześć wyznawcom Chrystusa, którzy po dobrym i uczciwym życiu osiągnęli wieczne z Nim zjednoczenie w Jego królestwie. Msze św. w kościele będą odprawione o godz. 830 i 1030.

O godz. 1400 na cmentarzu komunalnym będzie odprawiona procesja i modlitwy za zmarłych spoczywających na tym cmentarzu. Zapraszam wszystkich do udziału w tej liturgii.

Wierni, którzy 1 i 2 Listopada nawiedzą kościół i odmówią Wierzę i Ojcze nasz, mogą pod zwykłymi warunkami dostąpić odpustu zupełnego, który można ofiarować za dusze w czyśćcu cierpiące. Wierni, którzy w dniach od 1 do 8 Listopada pobożnie nawiedzą cmentarz i pomodlą się za zmarłych również pod zwykłymi warunkami mogą uzyskać odpust zupełny i ofiarować go za dusze  w czyśćcu cierpiące. Warunki zwykłe odpustu to: bycie w stanie łaski uświęcającej; wolność od przywiązania do grzechu, nawet lekkiego; przyjęcie Komunii św.; modlitwa w intencjach Ojca św.

Od 1 do 8 listopada po Mszach św. będziemy czytać wypominki jednorazowe i modlić się za zmarłych.

2 listopada w Niedzielę – wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych.

W środę rozpoczyna się październik - miesiąc modlitwy różańcowej. Modlitwy, która jest najskuteczniejszą obroną przed złem i szatanem.

Zachęcam wszystkich, a szczególnie dzieci przygotowujące się do I Komunii Świętej do udziału wraz ze swoimi rodzicami lub dziadkami w nabożeństwie różańcowym. W dniu dzisiejszym w trakcie Mszy św. o godz. 10:30 dzieci otrzymały poświęcone różańce jako początkowy etap na drodze do przyjęcia Sakramentu Eucharystii.

Jak uczył nas Jan Paweł II różaniec jest modlitwą kontemplacyjną, w której rozważamy Wielkie Tajemnice Naszego Zbawienia. Słowa są powszechnie znane, ale nasze myśli mają się skupiać na wydarzeniach z historii zbawienia.

Także Matka Boża podczas objawień w Lourdes zachęcała do tej modlitwy - szczególnie za grzeszników. Z różańcem łatwiej jest kroczyć przez ścieżki naszego życia, które usłane są cierpieniem.

Niech każdy dzień wakacji, staje się okazją do pogłębienia wiary przeżywanej w bezpośrednim kontakcie z przyrodą. Bowiem przez piękno ziemi przemawia do nas sam Stwórca. Zechciejmy dla Niego otworzyć nasze serca i umysły.

Jednocześnie nie zapominajmy, że każdy z nas, jako katolik, ma obowiązek uczestniczenia w niedzielnej Mszy Świętej, która jest źródłem ożywczej łaski, przynosi pokój i zbawienie. Zaproszeni są wszyscy, a najbardziej ci, którym wydaje się, że są niegodni. Pan Bóg w każdym człowieku może dokonać nowego stworzenia.

Dbając o ciało, zadbajmy także o naszego ducha. Zadbajmy, aby nasza wspólnota z Panem Bogiem i bliźnimi ciągle się pogłębiała.

Nawet za granicą Polski można znaleźć kościół w którym są odprawiane msze święte w naszym języku, a nawet jeśli nie ma w języku polskim to warto być na mszy w miejscowym języku. W ten sposób można doświadczyć powszechności Kościoła.

Św. Piotr i św. Paweł to dwa filary, fundamenty Kościoła Chrystusowego.

Święty Piotr misję ewangelizacyjną kierował głównie do Żydów - został pierwszym wśród apostołów i otrzymał klucze Królestwa Niebieskiego.

Święty Paweł - to misjonarz głównie pogan, cudownie nawrócony pod Damaszkiem. Odbył trzy misje ewangelizacyjne po ówczesnym Imperium Rzymskim. W Nowym Testamencie czytamy głównie Jego listy, które napisał do wspólnot chrześcijańskich, które wcześniej odwiedził lub zamierzał odwiedzić.

Obaj zginęli męczeńsko za głoszoną wiarę i za Jezusa. Za ich przyczyną kierujemy nasze myśli do Boga o nasze uświęcenie.

Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa (Boże Ciało): o godz. 10.30 Msza Św. z procesją.

Uczestnicząc w tym dniu w procesji publicznie wyznajemy wiarę w ukrytego w Hostii Jezusa Chrystusa. Po Eucharystii o godz. 10.30 wyruszymy w procesji z Jezusem Eucharystycznym do czterech ołtarzy po ulicach naszej parafii. Udział w tej procesji jest publicznym wyznaniem wiary w to, że Jezus jest wśród nas, w naszym życiu zawsze obecny.

Tradycyjna procesja do czterech ołtarzy rozpocznie się po Mszy św. o godz. 10.30 i przejdzie z kościoła ulicami Polną, Leśną, Brzozową i Śląską na plac przed kościół (IV ołtarz).

Do udziału w procesji zaproszeni są wszyscy parafianie, a w szczególności: dzieci z przedszkola do sypania kwiatów, a do feretronów, sztandarów i baldachimu kobiety i mężczyźni (górnicy).

Dziś w archidiecezji krakowskiej kończy się okres Komunii św. wielkanocnej. Jednocześnie przeżywamy niedzielę Trójcy Świętej.

Bóg jest Trójcą Świętą i doskonałą w Ojcu, Synu i Duchu Świętym. Ewangelista Jan na kartach Pisma Świętego zapisał słowa Jezusa, które odzwierciedlają jedność Boskich Osób: „Wszystko, co ma Ojciec, jest moje. Duch z mojego weźmie i wam objawi”.

Niech dzisiejsze słuchanie słowa Bożego wzbudzi w naszych sercach pragnienie jedności z Bogiem w Jego zbawczym słowie. Bo słowa, które On do nas kieruje nie są o kimś kiedyś, ale o nas, żyjących teraz w XXI wieku.

Słuchajmy słowa Bożego i realizujmy je w naszym życiu, wtedy będziemy na dobrej drodze, która prowadzi do jedności.

To co Jezus mówi ma zawsze wielkie znaczenie i dużą moc. Dzisiaj z Ewangelii dowiemy się jaka jest droga prowadząca Piotra - prostego rybaka - od łowienia ryb do "łowienia dusz".

Rozumienie tego słowa pogłębimy wysłuchując kazanie. Przyjdź spotkaj się z Mistrzem, który wskaże Twoją misję do wykonania, w Twoim życiu.

W czytaniach dzisiejszej niedzieli zobaczymy dwa spotkania: proroka Izajasza oraz Piotra apostoła - obaj doświadczyli świętości Boga w tych spotkaniach oraz swojej grzeszności. Do obu Bóg mówi: NIE BÓJ SIĘ! Obu daje siłę do wypełnienia ich misji. Bóg da siłę także i Tobie!