Przeskocz do treści

Ofiarowanie Pańskie (Matki Bożej Gromnicznej) jest obchodzone 40 dni po Bożym Narodzeniu. Upamiętnia ofiarowanie Jezusa Chrystusa w Świątyni Jerozolimskiej. Jak podaje Ewangelia św. Łukasza, każdy chłopiec miał być poddany symbolicznemu ofiarowaniu Bogu w świątyni.

W przypadku Jezusa obrzęd ten miał jednak wyjątkowy charakter, ponieważ ofiarowywał się On swojemu Ojcu. Będąc zarazem człowiekiem, reprezentował również całą ludzkość, która oddaje się woli Bożej, będąc jednocześnie „światłem” woli Pańskiej.

Tradycyjnie od IX wieku tego dnia w kościołach święci się gromnice – które miały chronić domostwa przed piorunami. Odbywa się również procesja z płonącymi świecami, symbolizująca życie w jedności z Chrystusem. Dawniej po uroczystościach przynoszono płonące świece do domów i wypalano znak krzyża w belce na suficie – miał on chronić przed nieszczęściem i żywiołami. Co więcej, wierni przynosili zwykle świece, przy których byli chrzczeni, i które „towarzyszyły” im przez całe życie (wręczano je również konającym).

Święto Ofiarowania Pańskiego wyznacza również zakończenie okresu bożonarodzeniowego, kończy się śpiewanie kolęd, a choinki powinny zostać rozebrane.

Dzień Ofiarowania Pańskiego to także Dzień Życia Konsekrowanego - z ustanowienia św. Jana Pawła II, obchodzony już po raz XXX. Życie konsekrowane jest wielkim darem dla Kościoła, który wciąż zbyt mało doceniamy. Otoczmy więc żarliwą modlitwą nasze siostry zakonne - Służebniczki Starowiejskie - posługujące w ZOL.

Niedziela Słowa Bożego została wyznaczona na III. niedzielę okresu zwykłego przez papieża Franciszka. Jest dla nas szansą na powtórne odkrycie siły i mocy Słowa Bożego w naszej drodze do zbawienia.

W niedzielę Słowa Bożego obchodzonej pod hasłem: „Słowo Chrystusa niech mieszka w was” (Kol 3,16) szczególną czcią otaczamy Ewangeliarz. Jeżeli to możliwe jest on wnoszony w uroczysty sposób i umieszczany w centralnym miejscu celebracji eucharystycznej.

Nawet - mogłoby się wydawać - to samo Słowo Boże czytane w różnych okolicznościach naszego życia ma zawsze nieco inne znaczenie i sens w drodze do zjednoczenia się z Ojcem, który jest w niebie.

Zawsze Słowo Boże dodaje nam sił do pokonywania przeciwności losu.

W niedzielę po uroczystości Objawienia Pańskiego przypada święto Chrztu Pana Jezusa. Zamyka ono okres świętowania Bożego Narodzenia. Najstarszej tradycji tego święta należy szukać w liturgii Kościoła wschodniego, ponieważ (pomimo wyraźnego udokumentowania w Ewangeliach) chrzest Jezusa nie posiadał w liturgii rzymskiej oddzielnego święta.

W dniu dzisiejszym gościmy w naszej Parafii ks. bp Roberta Chrząszcza na wizytacji kanonicznej. Ks. biskup na mszy św. o godzinie 11:00 udzieli sakramentu bierzmowania młodzieży z naszej parafii.

Sakrament bierzmowania jest tzw. sakramentem wtajemniczenia chrześcijańskiego obok chrztu i eucharystii. Sakrament ten przyjmują osoby, które są dojrzałe w wierze, posiadają odpowiednią wiedzę religijną i wypróbowane cnoty.  Pozwala on im mężne wyznawać wiarę i bronić jej.

Na stole nakrytym białym obrusem kładziemy opłatki oraz ustawiamy świecę. Jedno miejsce przy stole pozostawiamy wolne jako symbol woli przyjęcia zbłąkanego wędrowca.

Następnie cała rodzina zgromadzona wokół stołu odmawia modlitwę przed wieczerzą. Po odczytaniu Ewangelii o narodzeniu Jezusa następuje najważniejszy moment, to jest łamanie się opłatkiem, składanie sobie życzeń i przekazanie znaku pokoju. Wszyscy powinni też przeprosić się wzajemnie za uczynione zło. Wieczerzę wigilijną rozpoczynamy modlitwą.

Przebieg modlitwy w rodzinie:

W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Amen.

Przy zapalaniu świecy mówi się: Światło Chrystusa.

Wszyscy odpowiadają: Bogu niech będą dzięki.

(Następuje czytanie Ewangelii o narodzeniu Pana Jezusa Łk 2,1–14)

Z Ewangelii według św. Łukasza
W owym czasie wyszło rozporządzenie Cezara Augusta, żeby przeprowadzić spis ludności w całym państwie. Pierwszy ten spis odbył się wówczas, gdy wielkorządcą Syrii był Kwiryniusz. Wybierali się więc wszyscy, aby dać się zapisać, każdy do swego miasta. Udał się także Józef z Galilei, z miasta Nazaret, do Judei, do miasta Dawidowego, zwanego Betlejem, ponieważ pochodził z domu i rodu Dawida, żeby się dać zapisać z poślubioną sobie Maryją, która była brzemienna. Kiedy tam przebywali, nadszedł dla Maryi czas rozwiązania. Porodziła swego pierworodnego Syna, owinęła Go w pieluszki i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie. W tej samej okolicy przebywali w polu pasterze i trzymali straż nocną nad swoją trzodą. Naraz stanął przy nich anioł Pański i chwała Pańska zewsząd ich oświeciła, tak że bardzo się przestraszyli. Lecz anioł rzekł do nich: „Nie bójcie się! Oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie udziałem całego narodu: dziś w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Mesjasz Pan. A to będzie znakiem dla was: znajdziecie Niemowlę owinięte w pieluszki i leżące w żłobie”. I nagle przyłączyło się do anioła mnóstwo zastępów niebieskich, które wielbiły Boga słowami: „Chwała Bogu na wysokościach, a na ziemi pokój ludziom Jego upodobania”.
Oto słowo Boże.

Wszyscy odpowiadają: Bogu niech będą dzięki.

Wszyscy odmawiają: Ojcze nasz…, Zdrowaś Maryjo… Chwała Ojcu… i Wieczne odpoczywanie…

Następuje łamanie się opłatkiem.

Po spożyciu wieczerzy wspólnie kolędujemy.

O północy zapraszamy na Mszę Świętą tzw. Pasterkę.

Niedzielą 30 listopada rozpoczynamy w Kościele Adwent, jednocześnie jest to początek nowego roku liturgicznego.

Od poniedziałku zapraszamy na Roraty szczególnie dzieci przygotowujące się do I Komunii św. oraz młodzież przygotowującą się do Bierzmowania. Będziemy wspólnie realizować program pt. Czekamy na Jezusa, a przy okazji przybliżymy sobie postać papieża Leona XIV.

W każdą kolejną niedzielę adwentu będziemy zapalać świecę adwentową. Pierwsza niedziela adwentu to niedziela NADZIEI, a świeca adwentowa  to  ŚWIECA PROROKA i symbolizuje proroków, którzy zapowiedzieli przyjście Mesjasza - Zbawiciela.

Obowiązujący kolor w liturgii w okresie adwentu to fioletowy. Adwent to radosne oczekiwanie na przyjście Pana - naszego Zbawiciela. Przygotujmy więc nasze serca przez sakrament pojednania i eucharystii oraz dobrą lekturę i inne pobożne praktyki.

W tym dniu pragniemy oddać cześć wyznawcom Chrystusa, którzy po dobrym i uczciwym życiu osiągnęli wieczne z Nim zjednoczenie w Jego królestwie. Msze św. w kościele będą odprawione o godz. 830 i 1030.

O godz. 1400 na cmentarzu komunalnym będzie odprawiona procesja i modlitwy za zmarłych spoczywających na tym cmentarzu. Zapraszam wszystkich do udziału w tej liturgii.

Wierni, którzy 1 i 2 Listopada nawiedzą kościół i odmówią Wierzę i Ojcze nasz, mogą pod zwykłymi warunkami dostąpić odpustu zupełnego, który można ofiarować za dusze w czyśćcu cierpiące. Wierni, którzy w dniach od 1 do 8 Listopada pobożnie nawiedzą cmentarz i pomodlą się za zmarłych również pod zwykłymi warunkami mogą uzyskać odpust zupełny i ofiarować go za dusze  w czyśćcu cierpiące. Warunki zwykłe odpustu to: bycie w stanie łaski uświęcającej; wolność od przywiązania do grzechu, nawet lekkiego; przyjęcie Komunii św.; modlitwa w intencjach Ojca św.

Od 1 do 8 listopada po Mszach św. będziemy czytać wypominki jednorazowe i modlić się za zmarłych.

2 listopada w Niedzielę – wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych.

Dziś w archidiecezji krakowskiej kończy się okres Komunii św. wielkanocnej. Jednocześnie przeżywamy niedzielę Trójcy Świętej.

Bóg jest Trójcą Świętą i doskonałą w Ojcu, Synu i Duchu Świętym. Ewangelista Jan na kartach Pisma Świętego zapisał słowa Jezusa, które odzwierciedlają jedność Boskich Osób: „Wszystko, co ma Ojciec, jest moje. Duch z mojego weźmie i wam objawi”.

Niech dzisiejsze słuchanie słowa Bożego wzbudzi w naszych sercach pragnienie jedności z Bogiem w Jego zbawczym słowie. Bo słowa, które On do nas kieruje nie są o kimś kiedyś, ale o nas, żyjących teraz w XXI wieku.

Słuchajmy słowa Bożego i realizujmy je w naszym życiu, wtedy będziemy na dobrej drodze, która prowadzi do jedności.

W niedzielę 8 czerwca przypada uroczystość Zesłania Ducha Świętego, nazywana w Polsce także Zielonymi Świątkami. Niedziela ta kończy okres Wielkanocny.

Kościół modli się: „Panie, nasz Boże, spraw, aby zgodnie z obietnicą Twojego Syna Duch Święty dał nam głębiej zrozumieć tajemnicę Eucharystii i doprowadził nas do całej prawdy”.

Duch Święty umacnia to, co słabe, prostuje to, co błędne, rozgrzewa oziębłe i przynosi błogosławieństwo pokoju. A my, poddając się Jego światłu i Jego ciepłu, jak uczniowie zgromadzeni wokół Maryi w Wieczerniku, możemy o tym zaświadczyć w codziennym życiu. Nie lękajmy się, Duch Święty wszystkiego nas nauczy. Otwórzmy się tylko na Jego światło i pamiętajmy, że każda Eucharystia jest wciąż dokonującą się Pięćdziesiątnicą.

W poniedziałek, 9 czerwca (tradycyjnie drugi dzień Zielonych Świąt), obchodzimy święto Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła.

Podczas Soboru Watykańskiego II biskupi polscy złożyli w Stolicy Apostolskiej prośbę o ogłoszenie Najświętszej Maryi Panny Matką Kościoła i oddanie całej ludzkości Jej macierzyńskiemu Sercu. Zamykając drugą sesję soborową, papież św. Paweł VI ogłosił Maryję Matką Kościoła. Poniedziałkowe święto podkreśla rolę, jaką Maryja odgrywa w historii zbawienia i w mistycznym ciele Chrystusa – Kościele.

WniebowstąpienieW VII Niedzielę Wielkanocną Jezus Wstępuje do nieba. Jest to zapowiedź naszej przyszłej drogi. Jednocześnie Jezus obiecuje zesłać Ducha Świętego, który umocni Wszystkich Wierzących na tej drodze.

Chrystus nie pozostawił swojego Kościoła samego, obiecał zesłać Ducha Świętego jako pocieszyciela i wsparcie. To właśnie Duch Święty umacnia nas w walce ze złem, uświęca w drodze przez życie i nadaje sens naszej ludzkiej egzystencji.

Obecny czas Kościoła to czas działania Ducha Świętego.

Dzieci, jeszcze krótko jestem z wami. Przykazanie nowe daję wam, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem; żebyście i wy tak się miłowali wzajemnie. Po tym wszyscy poznają, że jesteście uczniami moimi, jeśli będziecie się wzajemnie miłowali».

Uczyńmy wzajemną miłość pierwszym naszym zadaniem, rzeczywistym znakiem rozpoznawczym. Z miłością wykonujmy codzienne najprostsze czynności. Jesteśmy posłani, aby kochać.

Dzisiaj także niedziela inauguracyjna nowego pontyfikatu niedawno wybranego papieża Leona XIV. Warto wysłuchać kazania, które będzie programem duszpasterskim Piotra naszych czasów. Podczas Mszy św. papież otrzyma paliusz oraz pierścień rybaka od Kościoła.