Przeskocz do treści

Dzisiejsza 2 Niedziela Wielkanocna zwana jest Niedzielą Miłosierdzia Bożego. Święto to ukazuje jedną z najważniejszych prawd chrześcijaństwa i można powiedzieć, że zostało ustanowione na prośbę samego Jezusa, przekazaną w objawieniach siostrze Faustynie Kowalskiej.

Wybór pierwszej niedzieli po Wielkanocy nie jest przypadkowy – na ten dzień przypada bowiem zakończenie oktawy Zmartwychwstania Pańskiego, która wieńczy obchody Misterium Paschalnego Chrystusa. Ten okres w liturgii Kościoła ukazuje tajemnicę miłosierdzia Bożego, która najpełniej została objawiona właśnie w męce, śmierci i zmartwychwstaniu Chrystusa. Inaczej mówiąc – nie byłoby dzieła odkupienia, gdyby nie było miłosierdzia Boga.

Dzisiejsza Niedziela to również Dzień naszego odpustu parafialnego. Zapraszam do modlitwy i do uzyskania odpustu zupełnego, czyli darowania kary za grzechy już odpuszczone w sakramencie pokuty.

Suma odpustowa o godzinie 11:00, a po niej procesja eucharystyczna.

Obchodzimy dziś największą uroczystość naszej wiary. To od niej bierze początek i znajduje swoje dopełnienie nasza wiara.

Uroczystość Zmartwychwstania Pańskiego jest centrum roku liturgicznego, jego punktem kulminacyjnym, źródłem i szczytem tego, co celebrujemy w ciągu całego roku.

W tym tygodniu w liturgii trwa oktawa Zmartwychwstania Pańskiego, a to oznacza, że przez kolejnych osiem dni będziemy świętować uroczystość Zmartwychwstania Chrystusa.

Niech pokój Chrystusa, którego świat tak bardzo pragnie, zamieszka w Waszych sercach i rozbroi wszelkie zło! Bo życie, nawet jeśli jest naznaczone krzyżem, swoją przyszłość odnajduje jedynie w Bogu.

Niech Zmartwychwstały Pan przemienia każdy mrok Waszego życia w światło, a każdy smutek w radość!

Niech Chrystus Wam Błogosławi i daje zdrowie na drodze do świętości!

W Wielką Sobotę - podobnie jak w Wielki Piątek - nie celebruje się Eucharystii. Liturgia Wigilii Paschalnej jest Eucharystią należącą już do obchodów Uroczystości Zmartwychwstania Jezusa Chrystusa (tradycyjnie zaczyna się po zapadnięciu zmroku).

Wigilia Paschalna rozpoczyna świętowanie Wielkanocy. Jest to niezwykła noc, gdyż przeżywamy na nowo niezwykłe wydarzenie Paschy - przejścia ze śmierci do życia przez zmartwychwstanie Chrystusa. Jest to misterium wydarzeń zbawczych udzielających się w teraźniejszości wszystkim chrześcijanom.

W centrum Liturgii Wigilii Paschalnej znajdują się sakramenty Chrztu i Eucharystii. Dominującymi symbolami są: światło (ogień), słowo, woda i w końcu uczta. Początek nabożeństwa o godzinie 19:00, a po nim Procesja Rezurekcyjna.

Święcenie pokarmów od godziny 10:00 do 12:00 co pół godziny.
Adoracja P. Jezusa w grobie trwa, aż do początku Liturgii Wigilii Paschalnej.

W Wielki Piątek nie sprawuje się Eucharystii. Wieczorem będziemy celebrować Liturgię na cześć Męki Pańskiej. Jest ona złożona z czterech części: liturgii słowa, adoracji Krzyża, Komunii świętej oraz procesji do grobu Pańskiego.

W centralnym miejscu Wielkiego Piątku jest Krzyż na którym Pan Nasz Jezus Chrystus wybawił nas od zła i umożliwił dostąpienie zbawienia. Obowiązuje post ścisły - jakościowy i ilościowy.

Od godz. 900 Adoracja Pana Jezusa w Ciemnicy

1500 – rozpoczęcie nowenny przed uroczystością Miłosierdzia Bożego i Droga Krzyżowa

1800 – Liturgia Męki Pańskiej

Gorzkie Żale i adoracja Pana Jezusa w Grobie do godz. 2200

W Wielki Czwartek Kościół obchodzi pamiątkę ustanowienia przez Jezusa dwóch sakramentów: Eucharystii oraz Kapłaństwa. Oba sakramenty są ze sobą ściśle związane, a każdy z nich bez drugiego nie może istnieć.

Podziękujmy dzisiaj Jezusowi na Mszy Wieczerzy Pańskiej o godz. 18:00 za te wielkie dary dla Kościoła.

Po Mszy Wieczerzy Pańskiej przeniesiemy Pana Jezusa do ciemnicy, gdzie będziemy Go adorować do godz. 22:00.

6. niedziela Wielkiego Postu rozpoczyna Wielki Tydzień. Punktem kulminacyjnym Wielkiego Tygodnia będą Święte Trzy Dni Paschalne tzw. Triduum upamiętniające wydarzenia od Ostatniej Wieczerzy (Wielki Czwartek) po chwalebny dzień Zmartwychwstania Pańskiego. W tych świętych dniach odnajdujemy najgłębszy sens życia Kościoła oraz źródło wszelkich łask. Bez zmartwychwstania bowiem próżna byłaby nasza wiara.

W liturgii Niedzieli Palmowej łączy się radość i smutek. Radość z wjazdu Pana Jezusa do Jerozolimy oraz smutek przy odczytywaniu opisu Męki Pańskiej.

Zechciejmy włączyć się w modlitwę i liturgię Kościoła w tym świętym czasie. Podczas każdej Mszy św. poświęcenie palm.

25 marca w środę – UROCZYSTOŚĆ ZWIASTOWANIA PAŃSKIEGO – Dzień Świętości Życia i Dzień Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego.

Życie – wielki dar Stwórcy jest święte od poczęcia w łonie matki aż do śmierci – domaga się poszanowania i obrony. Pamiętajmy, że nikt oprócz Boga nad tym darem nie ma władzy.

zwiastowanie

Duchowa adopcja trwa 9 miesięcy i polega na codziennym odmawianiu jednej tajemnicy różańca, oraz specjalnej modlitwy w intencji zagrożonego dziecka i jego rodziców. Wszyscy, którzy chcą dołączyć się do tej modlitwy, za stolika z prasą mogą zabrać deklaracje i po wypełnieniu przystąpić do Dzieła Duchowej Adopcji na Mszy św. o godz. 18.00.

Nasze myśli w tę niedzielę skupione są na rodzinie Łazarza. Rodzina ta mieszkała niedaleko Jerozolimy w Betanii. Jezus udał się do tej rodziny, ale tak jakoś niespiesznie. Wyrzuty robią Mu z tego powodu dwie siostry Marta i Maria.

Jezus udał się do grobu Łazarza. Sam niedługo w podobnym grobie się znajdzie tj. w pieczarze wykutej w skale i przysłoniętej kamieniem. Jest to kolejna zapowiedź męki znajdująca się w Ewangeliach i przygotowanie nas na Święte Triduum Paschalne.

A zasłaniane krzyże są symbolem żalu i pokuty grzesznika, jakim grzesznik poddać się powinien, aby mu wolno było znowu podnieść oczy na Majestat Boski.

Dzisiejsza Niedziela zwana jest Niedzielą Laetare. Nazwa pochodzi z łacińskiej antyfony: Laetare Jerusalem, co znaczy: Wesel się Jerozolimo.

Tradycja tej Niedzieli sięga początków chrześcijaństwa. Zanim bowiem ustalono 40-dniowy post, czas pokuty rozpoczynał się od poniedziałku po IV niedzieli dzisiejszego Wielkiego Postu. Niedziela Laetare była więc - dawniej - ostatnim dniem radości.

Kolorem obowiązującym w liturgii dzisiejszej niedzieli jest kolor różowy, zamiast tradycyjnego w Wielkim Poście koloru fioletowego.

Z pozoru - mogło by się wydawać - błahe spotkanie z Samarytanką, spowodowało nawrócenie całej wioski Sychar w Samarii, w której żyła kobieta. Dzięki słuchaniu słowa i rozmowie z "nieznajomym" kobieta dostąpiła zbawienia dla siebie, jak i swoich sąsiadów.

Niech i tak będzie w naszym życiu, aby każda nasza rozmowa z Jezusem, zwana modlitwą przyczyniała się do zbawienia osobistego, jak i otoczenia w którym żyjemy.

O to prosimy przede wszystkim w III niedzielę Wielkiego Postu.